ازدواج مجدد را اشتباه مجدد نکنيد

ازدواج مجدد را اشتباه مجدد نکنيد

گله کرده بوديد که چرا فقط مشکلات تهراني ها و آنهايي که به مراکز مشاوره مي روند را مورد بحث قرار مي دهيم. در پاسخ به اين گلايه، اين هفته به موضوعي مي پردازيم که در يکي از نامه هامطرح شده و دکتر نرگس طالقاني، دکتراي مشاوره خانواده و عضو کميسيون تخصصي خانواده در سازمان نظام مشاوره، و خانم دکتر بدري السادات بهرامي آن را مورد بحث قرار مي دهند. مشکل را به روايت خانم «ش» که داستان زندگي اش را برايمان نوشته، مي خوانيم ...

قصه از کجا شروع شد؟
دخترم 4 ساله بود که پدرش معتاد شد. اعتياد، وجدان و غيرت و همه چيزش را گرفت و او خيلي راحت ما را ترک کرد. تا يک سال نمي دانستيم زنده است يا مرده. خبرهاي ضد و نقيض مي شنيديم. بدون خرجي مجبور بودم زندگي خودم و دخترم را بگذرانم. مشغول کار شدم و مدام شيفت کارم را زياد کردم. تامين هزينه ها از يک سو و غيبت من به عنوان مادر از يک سو مشکل ساز بود. دايم نگران تربيت دخترم بودم و او را به منزل مادرم مي بردم تا مبادا در تنهايي خطري او را تهديد کند.
نبود همسر بي قيدم باعث شد طلاق غيابي صادر شود. زندگي تلخي را گذراند ه ام و حالا دخترم تقريبا 11 سال دارد. افراد زيادي طي اين سال ها به من پيشنهاد ازدواج داده اند و فکر مي کنم شايد ازدواج مجدد بتواند براي خودم و دخترم مثبت باشد. در اين سال ها به خاطر حرف مردم واينکه مبادا مردي، دخترم را به عنوان ناپدري آزار دهد، از ازدواج امتناع کردم اما حالا قصد ازدواج دارم. لطفا راهنمايي کنيد که از بين خواستگارانم چه مردي را با چه معيارهايي انتخاب کنم که دوباره طعم شکست را از ازدواج نچشم؟
بگذاريد اولين اشتباه بزرگ شما را برايتان بگويم. شايد اگر ديگر خوانندگان «سلامت» هنوز مرتکب آن نشده اند، بتوانند از آن پيشگيري کنند. شما بايد در همان 56 سالگي دخترتان، ازدواج مي کرديد و مردي را برمي گزيديد که حامي شما باشد و کوتاهي هاي همسر اول تان را جبران کند و جاي خالي پدر را براي دخترتان پر کند و از نظر مالي و عاطفي حمايت تان کند. به همه آنهايي که شرايطي مشابه شما دارند، توصيه مي کنم تا فرزندشان کوچک است، يک فرد مناسب را انتخاب کرده و با مشورت مشاوران راه زندگي خود را هموار کنند. فرزند شما وقتي کوچک تر است راحت تر با نامادري يا ناپدري خود ارتباط برقرار مي کند. راحت تر مي تواند يک خواهر يا برادر ناتني را بپذيرد و البته اينکه مي گويم راحت تر، در مقام مقايسه عرض مي کنم وگرنه اين برقراري و شکل گيري رابطه مستلزم مهارتي است که هر دو والد بايد فرابگيرند و پله پله با نظر مشاور به خودشان و بچه ها کمک کنند.

و اما بعد
اگر نظر مرا بپرسيد، مي گويم الان خانم «ش» نبايد ازدواج کند چون دخترش با بحران بلوغ، تنها يک قدم فاصله دارد. بحران بلوغ، اوضاع او را به اندازه کافي به هم مي زند. نبايد يک بحران دوم، يعني وجود يک فرد جديد به عنوان پدر را بر مشکلات او بيفزاييم.
توصيه من اين است که تا گذشتن بحران بلوغ صبر کنيد و بعدش ازدواج کنيد. سعي کنيد در اين مدت از بين خواستگارهايي که داريد، کسي را انتخاب کنيد که با شما نقاط مشترک بيشتري داشته باشد و از نظر فرهنگي، شخصيتي، خانوادگي و حتي سني متناسب باشد. اين سوال که مي پرسيد آيا لازم است ازدواج کنم يا نه، تنها يک جواب دارد: «بايد خودت بسنجي!» فقط خود شما هستيد که مي توانيد تشخيص بدهيد به يک همسر نياز داريد يا نه. اما اينکه با چه کسي ازدواج کنيد بسيار مهم است. من شرايط کامل خواستگارهاي شما را نمي دانم اما به طور کلي اگر يک مرد مجرد را انتخاب کنيد، قطعا او با خانواده خودش مشکلات فراواني خواهد داشت و بايد بدانيد که دردسرهايي داريد وهيچ وقت نمي توانيد روي حمايت خانواده همسرتان حساب باز کنيد. طبيعتا هر پسر مجردي در هر سني که باشد تمايل بيشتري دارد که با يک دختر مجرد ازدواج کند که هيچ دردسري (اعم از دغدغه بچه و غيره)را ندارد. خانواده او هم همين طور. پس بايد خيلي خوب اهداف خواستگارتان را در انتخابش بسنجيد. اگر مرد مطلقه اي در بين موارد ازدواجتان داريد که با خودتان متناسب است، مطلوب تر است.حتما قبل از ازدواج مشاوره بگيريد و هرچه در دل داريد بدون رودربايستي با مشاور خود در ميان بگذاريد. بعد از ازدواج هم براي برقراري رابطه بهتر با همسر و فرزند او (اگر احتمالا فرزندي دارد) بايد مهارت هايي بياموزيد و نياز به مشاوره داريد تا بتوانيد عاطفه مادري را بين فرزند خودتان و فرزند او يکسان عرضه کنيد. اصلا نترسيد. اگر آنچه نياز داريد را بياموزيد، مي توانيد موفق شويد. زنان بسياري را مي شناسم که بچه هاي شوهرشان را بزرگ کردند و حتي خود بچه هنوز نمي داند که او مادر واقعي اش نيست و يا اگر هم بداند، آن قدر از عاطفه و مهر او سيراب شده که با خودش مي گويد چه خوب شد که تو مادرم بودي.
بعد از طي بحران بلوغ دخترتان، اگر بتوانيد با درايت، اولين جلسه آشنايي دخترتان و خواستگارتان را با نظرات مشاور و راهنمايي او ترتيب بدهيد، پايه هاي ايجاد رابطه سالم را شکل مي دهيد. ازدواج شما مي تواند همراه با روابط محبت آميز باشد چون هر کسي در خانواده و با مشاهده رابطه محبت آميز پدر و مادرش است که پايه هاي اصولي عشق را ياد مي گيرد. خصوصا اينکه دختر شما چنين روابطي را بين شما و پدرش نديده و قطعا به آموزش آن نياز دارد.يادتان باشد وجود يک فرد غير هم جنس مثل پدر يا برادر است که به دخترها مي آموزد چه طور با فرد غير هم جنس رفتار کنند. اگر روابط بين دخترتان و آن آقا بر پايه

نگاه دوم؛ بدري سادات بهرامي
قبلا با شماره عزيزان راجع به طلاق و عواقب آن صحبت کرده و گفته بودم يکي از پيامدهاي طلاق، تنهايي است و در صورت وجود فرزند، تک والدي اجباري. به همين دليل پس از مدتي، طرفين طلاق، زن و مرد تصميم مي گيرند دوباره يک خانواده جديد تشکيل دهند. نکات مهمي قبل از شروع اين زندگي جديد وجود دارد که حتما بايد قبل از تصميم به ازدواج مجدد با آن آشنا شد؛ چرا که در صورت عدم آشنايي با اين نکات، دوباره ناکامي زندگي اولي را تجربه خواهيد کرد. در اين يادداشت کوتاه سعي مي کنم به طور خلاصه، از واقعيت هايي که بايد با آن آشنا شويد، پرده بردارم.
قبل از اينکه طرف مورد نظرتان را براي ازدواج مجدد انتخاب کنيد بايد ضعف هاي خودتان را بشناسيد و در جهت رفع آن بکوشيد. با خودتان روراست باشيد و از خودتان بپرسيد سهم من در آن شکست و طلاق چه بوده؟ همه ما دوست داريم دوباره مرتکب اشتباهات قبلي نشويم ولي باوجود قول هايي که به خودمان مي دهيم چون بر بخشي از رفتارهاي خود اشراف کامل نداريم و يا مهارت اصلاح آن رفتار را بلد نيستيم دوباره مرتکب آن خطا مي شويم. پس در ابتدا بايد مراحل بازسازي خود را پيگيرانه طي کنيد تا بتوانيد با شناخت کامل خود يک رابطه جديد را همراه با روشن بيني و به اميد خدا شروع کنيد.
نکته دوم اين است که براي انتخاب شخص مورد نظر حتما با مشاورتان گفتگو کنيد. طرف مقابل شما مي تواند مجرد باشد، مطلقه باشد، بدون بچه يا داراي فرزند باشد و هر کدام از اين ها مي تواند در پي خود يک داستان پيچيده داشته باشد؛ مساله اي که بدون فراگيري مهارت هاي لازم، قادر به حل آن نخواهيد بود. شما بايد بتوانيد ارتباط مناسبي با فرزند همسرتان برقرار کنيد و فرزندتان نيز بايد بتواند با فرزند والد جديدش رابطه برقرار کند. فرزندتان بايد همسر شما را به عنوان والد جديد بپذيرد و از همه اينها که بگذريد، بايد بدانيد آيا فرزند شما اجازه مي دهد پدر يا مادر او، همان طوري که براي او محبت مي کند به يک بچه ديگر هم تعلق داشته باشد و او را مورد حمايت و محبت قرار دهد؟! پس مي بينيد که در صورت وجود فرزند براي شما يا طرف مقابل مشکلات دو چندان خواهد بود. ضمنا اگر در اين فکر هستيد که مي توانيد به خاطر همسر جديدتان، فرزند خود را ناديده بگيريد بايد قاطعانه بگويم که هرگز چنين قولي به خود تان ندهيد که نخواهيد توانست! و نکته سوم اينکه هرگز از او نپرسيد که آيا دوست دارد برايش مامان يا باباي جديدي بگيريد؟ چون پاسخ او در هر سني منفي است. او هم اکنون به دليل طلاق شما يک والد خود را از دست داده و دايم نگران است کسي يا چيزي شما را هم از او بگيرد. بنابراين همانطور که خانم دکتر طالقاني، به درستي اشاره کردند در سن کم و قبل از اينکه بچه ها به شرايط جديد تک والدي عادت کنند بهتر است تصميم به ازدواج مجدد بگيريد.
به فرزندتان بگوييد نيازمند تشکيل يک خانواده ايم تا کسي باشد که ما را جمايت کند و چنين و چنان کند (برحسب درک سني بچه صحبت کنيد). حالا اين خانم يا آقا مي تواند آن مادر يا پدر باشد نظرت چيه؟